insanlar, yagezginlerizşam denen o muazzam serüvene tutkun adeta. Her bir günümüzüBiz , ömrümüzün kumaşına altın ipliklerle işlemek ister gibi, kusursuz ve parlak kılmak için çırpınıyoruz. Zihnimiz, geleceğin ufuklarını boyayan bir ressam heyecanıyla çalışıyor; haftaları, ayları, yılları rengârenk hayallerle dolduruyoruz. Bu, sanki kendi kaderimize çizdiğimiz bir atlas gibi... Ta ki hayat, elindeki görünmez silgiyle tüm çizgilerimizi bir anda dağıtana kadar.

Çünkü bazen, en masum planlarımızın üzerine, beklenmedik bir fırtınanın bulutları çöküveriyor. Bir önceki gün, ertesi sabahın güneşini hayal ederken, kendimizi o güneşin yerine ameliyat lambasının soğuk ışığı altında, bembeyaz bir dünyanın ortasında buluveriyoruz. O koridorlar öyle soğuk ki, sanki zamanın bile donduğu bir limana dönüşüyor. Ve o an anlıyoruz ki, "her şeyin başı sağlık" sözü, yalnızca bir nasihat değil, hayatın ta kendisinin çırılçıplak gerçeği.

Gerçekten de her şey, o görünmez, sessiz nefesten geçiyor. Güzel yaşamak istiyoruz, tabii ki... Bu, ruhumuzun en doğal, en masum çağrısı. Fakat bazen bedenimiz, bize unuttuğumuz bir şiiri fısıldıyor: "Ben de bu hikâyenin kırılgan kağıdıyım." Ve ansızın çıkan bir dalga, bizi öyle savuruyor ki, hayal ettiğimizden çok daha farklı sahillerde, gözlerimizi açıyoruz. Belki de o sahilde, en değerli hazinenin, hiç düşünmeden aldığımız bir nefes, hiç ağrısız kalktığımız bir sabah olduğunu idrak ediyoruz.

Gönül, tüm o kurduğumuz görkemli sandıkların içinin dolmasını, tüm hayallerimizin kanatlanıp uçmasını ister kuşkusuz. Ama şu acımasız ve bir o kadar da öğretici gerçekle yüzleşiriz: Bu dünyada sağlıktan daha değerli bir mücevher, daha sağlam bir zemin yok. Çünkü sevinçlerimizin rengi, onu gören gözlerde; sevdiklerimize aktardığımız sıcaklık, onu taşıyan kalpte; ve hatta en küçük bir düşüncenin tohumu, onu besleyen dingin zihinde saklı.

Belki de asıl mesele, planlarımızın ipe dizilmiş inciler kadar kusursuz olması değil, o incileri taşıyan ipin sağlamlığında. Her bir "şimdi"yi, sağlık denen o nadide çiçeğin kokusunu içimize çekerek yaşamakta. Çünkü hayat bize, bazen en sessiz anlarda en yüksek sesle şunu fısıldar: "En görkemli planlar bile, ancak sağlıklı bir kalbin attığı, sağlıklı bir aklın hayal ettiği bir 'şu an'ın üzerine inşa edilebilir."

Ve biz, bu sese kulak verip, her sağlıklı günü, hayatın bize uzattığı altın bir yaprak gibi saklamalıyız belki de. Çünkü her şey, o ilk nefesle başlıyor... ve her şey, onunla anlam buluyor.